Papilio machaon


Común en toda Galiza en ladeiras de outeiros cubertas de vexetación, nas que gusta planear moitas veces en compaña da Iphiclides Podalirius, nos meses de abril e agosto en dúas xeracións. 

Esta especie está en regresión en toda Europa, polo que está protexida nalgúns países. Nas fotografías mostramos un exemplar de bolboreta e a continuación un exemplar de eiruga adulta.

A eiruga da Papilio machaon é moi chamativa e se é irritada, pode facer saír polo seu extremo anterior, un órgano de defensa glandular de cor laranxa chamado osmaterium. Este órgano emana un olor acre e encerra un líquido tóxico (ácido butírico), coa finalidade de impedir que os paxaros as devoren.

 

A eiruga aliméntase de plantas coma o fiúncho, a cenoria, o perexil ou a ruda, entre outras.


Lugar de observación: Lalín.


Vídeos en Youtube de Papilio machaon:

  • 22/02/2017
  • 22/02/2017
  • 22/02/2017

Comentarios: Deixe un comentario

* O correo electrónico non será publicado na web.